Barmhartig

Het is een wat ouderwets woord: barmhartig.
Maar de zin ervan is zo rijk, dat het niet uit ons taalgebruik mag verdwijnen.
Je kunt het op twee manieren lezen. ‘Barmhartig’ kan warmhartig zijn. De betekenis is duidelijk.
Barmhartige mensen zijn mensen met een warm hart, een hart dat luistert en onderdak verschaft,
een hart dat klopt voor de ander. Maar ‘barmhartig’ laat zich ook uitleggen als: hart hebbend voor wat arm is.
Het correspondeert dan met het Latijnse ‘miserecordia’. Deze betekenis is wel het mooist.
Een betekenis, die de eerste trouwens volledig insluit. Een hart, dat klopt voor een ander,
is per definitie een warm hart.
Barmhartig. Veel in deze wereld moet ‘arm’ worden genoemd. Talloze mensen zijn er beroerd aan toe:
materieel, economisch, sociaal. En hoe groot is ook de psychische armoede.
Hoe reageer je nu op al die armoede? Je kunt er koud onder blijven.
Onaangedaan leef je je eigen leventje. Alsof je geen hart hebt. Innerlijk ben je leeg. Harteloos ben je.
Of je wordt geraakt. Zo warm en zo menselijk als je bent, trek je het je aan. Je lijdt eronder.
Heb je een hart, dan heb je ook handen. Concreet onderneem je iets om de miserie van die ander te verlichten.
Een mens, die hart en handen heeft. Een completer en prachtiger mens is niet denkbaar.

Hans Bouma