ik zag de mensen in de straten
fier als geen een
omringd door de zonnige luister
van vrienden en bondgenoten
stroomden zij samen
op het pleintje

een klok met statig galmen
liet haar heldere klank aanzwellen
bij het voluit vullen van de lucht 
met klinkende vreugde 
toen streek er over hun gelaat
een luisteren, een vleugje licht

zij wekte met haar plechtige klanken
ons hart en ziel met sprankelende  hoop
nu al denkbeelden
van een nieuwe morgen

dit welluidend samenkomen 
en hemels tonen over de stad
 
duurde maar even
een eeuwigheid lang
nu nog doorzindert haar klank
mijn zinnen met hoop uitzinnig