Zo gaan we door tot het Pasen wordt
 
Nog steeds niet: de welvaart herverdeeld.
Nog steeds niet: de levensnoodzakelijke zorg voor het milieu.
Nog steeds niet: de passende lessen getrokken uit de bankencrisis.
Nog steeds niet: een doorbraak van de Arabische lente.
 
Nee, een nieuw voorjaar is nog niet in zicht.
Duurzame opbloei van een andere samenleving en een andere Kerk
is nog niet meteen voor morgen.
 
‘Nog staat zijn kruis op de berg, nog is zijn graf gesloten’.
We hebben niet ingeschat dat Stille Zaterdag zo lang zou duren.
Pasen komt anders dan we ons al te menselijk voorstelden.
 
Pasen zal komen zoals die eerste keer:
nieuwe opstanding komt pas na een kruisweg van tegenstand.
Nieuwe gestalten komen pas na het leeglopen van de oude vormen.
Het jonge, open christendom kwam er 
na een breuk met een te wettische joodse godsdienst.
Zo ook breekt - met harde schokken -
de nieuwe tijd door in onze dagen.
 
Ondertussen kunnen we toch opgewekt verder trekken,
zo leerde ons die Speelman van Assisi.
Niemand houdt de vreugde van vrije christenen tegen.
Niemand houdt de schreeuw om meer sociale gerechtigheid tegen.
 
Wij gaan mee op de lange weg:
naar heelheid en zorg voor elke mens 
naar duurzame vrede en gerechtigheid voor heel de schepping,
naar nieuwe godsdiensten en nieuwe Kerken.
 
‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’,
zo gaan we door tot het weer Pasen wordt.
 
 
Jean-Paul Vermassen